يا صاحب الزّمان...روزها و شب ها بدون تو چه سخت مي گذرد.
زندگي بدون حضور تو از زهر تلخ تر است. مگر مي توان بدون تو آرام و
قرار داشت؟...گياهان به اذن تو مي رويند. کوه ها به واسطه ي تو در جاي
خود با صلابت ايستاده اند. ستارگان و اجرام آسماني با فرمان تو در
اقيانوس کيهان شناور مي باشند. درياها،رودها،جويبارها و چشمه سارها
به برکت وجود تو، با طراوتند و اگر بويي از غضب تو را استشمام نمايند
به جنب و جوش و خروش در مي آيند و گاه با خشک شدن لب هايشان،
نمايان گر ناخشنودي تو مي باشند.


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط هاشم در پنجشنبه 1386/02/13 ساعت 4:16 بعد از ظهر موضوع به سوی ظهور | لینک ثابت